Katalog uprawnionych do stosowania kosztów autorskich | KPMG | PL
close
Share with your friends

Szerszy katalog uprawnionych do stosowania kosztów autorskich | Mateusz Zawadka

Katalog uprawnionych do stosowania kosztów autorskich

Wprowadzone do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) w 2018 r. zmiany dotyczące stosowania kosztów uzyskania przychodu w zryczałtowanej wysokości 50% przychodu z tytułu korzystania z majątkowych praw autorskich lub rozporządzania nimi nie ograniczą się do podniesienia kwoty limitu odliczenia oraz wprowadzenia katalogu rodzajów działalności twórczej. Przyjęty w ustawie katalog właśnie doczekał się zmian korzystnych dla podatników. Z tego powodu przepisy, chociaż weszły w życie w ciągu roku podatkowego, mogą działać z mocą wstecznie obowiązującą – od 1 stycznia 2018 r.

Powiązane treści

Ręka trzymająca "wirtualne aspekty prawa"

Specjalny przywilej w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu rozporządzenia prawami autorskimi do stworzonych utworów był do niedawna szeroko wykorzystywany w biznesie.

Korzystna dla podatników, szeroka definicja utworu zawarta w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych do której odsyłała ustawa o PIT pozwalała na obniżenie podstawy opodatkowania przychodu poprzez odliczenie kosztów w wysokości 50% przychodu osiąganego z tytułu przeniesienia lub korzystania przez twórcę z praw autorskich do stworzonych przez siebie utworów. Z rozwiązania chętnie korzystali zarówno pracownicy tworzący utwory w ramach stosunku pracy, jak i ich pracodawcy, którzy mieli instrument pozwalający na wypłacenie pracownikowi wyższego wynagrodzenia netto przy tej samej wysokości wynagrodzenia brutto.

 

Wprowadzony od 1 stycznia 2018 r. w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT katalog rodzajów działalności twórczej dopuścił możliwość korzystania z podwyższonych kosztów tylko twórcom uzyskującym przychody z tytułu:

  1. działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, urbanistyki, literatury pięknej, sztuk plastycznych, muzyki, fotografiki, twórczości audiowizualnej, programów komputerowych, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
  2. badawczo-rozwojowej oraz naukowo-dydaktycznej;
  3. artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej i estradowej, reżyserii teatralnej i estradowej, sztuki tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki, instrumentalistyki, kostiumografii, scenografii;
  4. w dziedzinie produkcji audiowizualnej reżyserów, scenarzystów, operatorów obrazu i dźwięku, montażystów, kaskaderów;
  5. publicystycznej.

 

Ustawodawca dodając powyższy katalog do projektu ustawy niemal w ostatniej chwili, posłużył się szeregiem sformułowań nieprecyzyjnych, pozostawiając zarówno podatnikom, pracodawcom będącym płatnikami zaliczek na podatek dochodowy, jak i organom niemałe wątpliwości w interpretacji i stosowaniu przepisu. Jako największe niedopatrzenia przy wprowadzaniu katalogu wymieniano m.in. pominięcie efektów pracy inżynierów, grafików komputerowych i tłumaczy, prowadzących szkolenia, a także ograniczenie działalności w dziedzinie literatury jedynie do literatury pięknej. Co do zwrotów niedookreślonych z punktu widzenia przedsiębiorców szczególnie kłopotliwe okazało się pojęcie „działalności twórczej w zakresie programów komputerowych”.

W interpretacjach indywidualnych, o które występowali podatnicy dało się zauważyć, że zapytania spółek z sektora IT dotyczą objęcia 50% kosztami głównie swoich programistów, których owocem pracy jest kod.
Wszystkie wskazane powyżej mankamenty nowej regulacji zostały zauważone dość szybko. Już 6 lutego 2018 r. rząd na posiedzeniu przyjął projekt zmian, które miały na celu z jednej strony naprawienie uchybień powstałych podczas wprowadzania katalogu działalności twórczej, a z drugiej – uwzględnienie komentarzy i opinii, jakie pojawiły się w mediach zarówno ze strony praktyków prawa, jak i przedsiębiorców. Zmiany zostały przyjęte ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W poczet działalności twórczej, której przedstawiciele są uprawnieni do stosowania 50-proc. kosztów na mocy znowelizowanych przepisów zaliczono m.in. działalność twórczą w zakresie inżynierii budowlanej oraz literatury (naprawiających dotychczasową regulację ograniczającą przywilej podatkowy tylko do twórców beletrystyki). Ważnym rozwiązaniem jest docenienie twórców gier oraz grafików komputerowych, chociaż nie rozwiązuje to wszystkich wątpliwości związanych z ze stosowaniem kosztów autorskich do utworów powstających w branży IT.

Nowelizacja uwzględniła owoce pracy tłumaczy, jednakże sposób sformułowania przepisu (przychody uzyskiwane z tytułu prawa zależnego do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia) zgodnie z przepisami prawa autorskiego wskazuje, że chodzi tylko o tłumaczenia dzieł będących samych w sobie utworami.

Obok działalności badawczo-rozwojowej i naukowo-dydaktycznej nowelizacją do katalogu dodano działalność naukową oraz prowadzoną w uczelni działalność dydaktyczną, co z pewnością nieco uspokoi obawy środowiska akademickiego.

Chociaż katalog rodzajów działalności twórczej po ostatnich zmianach również nie jest pozbawiony wad i sformułowań pozostawiających szerokie pole do interpretacji, mimo wszystko - z perspektywy twórców objętych nowym, poszerzonym katalogiem – należy z uznaniem spojrzeć na ruch ustawodawcy. Wszystko wskazuje, że nie jest to koniec zmian – Minister Finansów już zapowiedział wydanie interpretacji ogólnej, w której wydane zostaną wskazówki interpretacyjne dotyczące stosowania przepisów o 50-proc. kosztach.
 

Bądź z nami w kontakcie

 

Zapytanie ofertowe (RFP)

 

Prześlij