Reorganizacja w procedurach celnych | KPMG | PL

Reorganizacja w procedurach celnych

Reorganizacja w procedurach celnych

Procedury celne zostały w istotny sposób przeorganizowane. Modyfikacja objęła m.in. terminologię, jak również zakresy stosowania, warunki i formalności, na podstawie których poszczególne procedury celne są realizowane, co nie oznacza jednak, że nie ma kontynuacji pomiędzy procedurami celnymi wynikającymi z przepisów wcześniejszych, a przepisami obecnymi.

Powiązane treści

Reorganizacja w procedurach celnych

Modyfikacja procedur celnych objęła m.in. terminologie oraz zakresy stosowania

Zbigniew Sobecki, supervisor w zespole ds. cła i akcyzy w KPMG w Polsce - Frontiers in tax. Polish edition – czerwiec 2016

Zauważalna jest rezygnacja z pojęcia „przeznaczenie celne”. Wolny obszar celny zyskał rangę procedury celnej (w ramach składowania), natomiast inne, dotychczasowe przeznaczenia celne jak np. powrotny wywóz, zniszczenie i zrzeczenie się towarów na rzecz skarbu Państwa istnieją również na gruncie nowych przepisów, ale w innym zakresie.

 

Zgodnie z nowymi przepisami, będą istnieć trzy procedury celne:

  1. Dopuszczenie do (swobodnego) obrotu.
  2. Procedury specjalne.
  3. Wywóz (poza obszar celny Unii).

W związku z tym, że  procedury specjalne dzielą się na szereg kategorii (i podkategorii), można wymienić łącznie 10 procedur celnych.

Poniżej krótka charakterystyka każdej z nich, ze szczególnym uwzględnieniem zmian, jakie nastąpią w porównaniu z dotychczasową sytuacją.

Dopuszczenie do obrotu

Zakres tej procedury nie zmienia się istotnie, w porównaniu z dotychczasowymi uregulowaniami, aczkolwiek modyfikacji ulegają niektóre formalności, związane np. ze składaniem zgłoszeń celnych. 
W wyniku objęcia towarów tą procedurą zmianie ulega ich status celny z nieunijnego na unijny. Przede wszystkim dopuszczenie do obrotu wiąże się z koniecznością zapłaty należności dotyczących przywozu zarówno cła, jak i podatków (przede wszystkim VAT i akcyza) – o ile są wymagalne. Należy również pamiętać o ograniczeniach i zakazach, jakie mogą dotyczyć importowanych towarów, w tym związanych ze stosowanymi środkami polityki handlowej. W przypadku jeśli import określonego towaru wymaga pozwolenia, konieczne jest jego uzyskanie, aby zrealizować dopuszczenie do obrotu.

Procedury specjalne

Pod tym pojęciem mieszczą się głównie aktualne procedury zawieszające i gospodarcze . Dodatkowo w tym katalogu znalazło się dotychczasowe przeznaczenie wolny obszar celny. Unijny kodeks celny podzielił je na cztery procedury, z których każda dzieli się na kolejne dwie procedury, co po uszczegółowieniu daje łącznie 8 procedur specjalnych:

  1. Tranzyt (zewnętrzny i wewnętrzny).
  2. Składowanie (skład celny i wolny obszar celny).
  3. Szczególne przeznaczenie (odprawa czasowa i końcowe przeznaczenie).
  4. Przetwarzanie (uszlachetnianie czynne i uszlachetnianie bierne).

Objęcie towarów procedurą specjalną wymaga złożenia zgłoszenia celnego (wyjątkiem jest procedura wolny obszar celny). Natomiast zakończenie takiej procedury następuje w wyniku objęcia inną procedurą celną, wyprowadzenia poza obszar celny Unii, zniszczenia bez pozostawienia odpadów lub zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa.

Regułą (choć z wyjątkami) jest fakt, że stosowanie tych procedur wymaga uzyskania zezwolenia, jak również złożenia zabezpieczenia. Co do zasady, dotychczasowe pozwolenia pozostaną w mocy w terminie ich ważności, lecz nie dłużej niż do 1 maja 2016 r, chyba, że dotyczą procedur już nieistniejących, jak np. uszlachetnianie czynne w systemie ceł zwrotnych.

Tranzyt

Zmiany nie prowadzą do  całkowitych modyfikacji dotychczasowego rozumienia pojęcia tranzytu, w szczególności w odniesieniu do tranzytu standardowego (NCTS i TIR). Modyfikacji uległa część terminologii, np. zamiast „tranzytu wspólnotowego” jest „tranzyt unijny”, a obecnego „głównego zobowiązanego” określa się mianem „osoby uprawnionej do korzystania z procedury tranzytu”.

Unijny kodeks celny znosi pojęcie towarów wrażliwych, a obowiązujące gwarancje generalne dla przewozów towarów wrażliwych powinny zostać zmienione w „zwykłe” tranzytowe zabezpieczenie generalne lub uchylone. Gwarancje generalne będą jednak istotne również po 1 maja 2016 r., ale pierwsze aneksowanie takiej gwarancji/zabezpieczenia wymagać będzie zastosowania nowego formularza.

Warto podkreślić, że szereg zmian głównie technicznych, wiązać się będzie z udzielaniem pozwoleń na stosowanie uproszczeń w tranzycie unijnym. W dużym zakresie pokrywać się one będą z wymogami dotyczącymi AEO. W związku z tym konieczna będzie ponowna ocena warunków pozwoleń w odniesieniu do pozwoleń wydanych przed 1 maja 2016 r., co powinno nastąpić nie później niż do 1 maja 2019 r.

Składowanie

W części odnoszącej się do składów celnych, nastąpi uproszczenie ich systematyki. Podział będzie się ograniczał do :

  1. Składów publicznych, przy czym będą one dzielić się na trzy typy odpowiadające dotychczasowym składom typu A, B i F.
  2. Składów prywatnych – co odpowiadać będzie obecnym składom typu C, D i E.

Główna zmiana związana z prowadzeniem składów celnych dotyczy obowiązku złożenia zabezpieczenia. W przyszłości, udzielenie pozwolenia na stosowanie tej procedury będzie uzależnione od złożenia zabezpieczenia celnego. Dotychczasowe pozwolenia zachowają jednak ważność po 1 maja 2016 r., a w okresie przejściowym nie będzie wymagane złożenie wspomnianego zabezpieczenia (najpóźniej do 1 maja 2019 r.). Również w odniesieniu do procedury składu celnego, dotychczasowe pozwolenia będą podlegać ponownej ocenie, w oparciu o kryteria wydania pozwolenia wynikające z nowych przepisów.

Istotna zmiana zakresu znaczeniowego nastąpi w odniesieniu do instytucji wolnego obszaru celnego (WOC). Kategoria WOC obejmie zarówno dotychczasowe WOC-e, jak również składy wolnocłowe, które na mocy prawa przekształcają się w WOC-e. Zmianie nie uległy  reguły związane ze sprzedażą duty free, w związku z czym  dalej będzie można uzyskiwać zwrot akcyzy zapłaconej od alkoholu i papierosów sprzedanych na terenie portów lotniczych osobom podróżującym poza obszar Unii.

Warto zauważyć, że przepisy nie przewidują składania zabezpieczenia dla towarów wprowadzanych do WOC, co jest odstępstwem od zasady dotyczącej innych procedur specjalnych.

Szczególne przeznaczenie

Zgodnie z dotychczasowymi zasadami, odprawa czasowa dzieli się na procedurę z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności. Jej stosowanie wymaga uzyskania pozwolenia i złożenia zabezpieczenia, aczkolwiek obowiązek zabezpieczenia nie obejmie zobowiązania podatkowego w VAT i akcyzie, które może potencjalnie być wymagalne od towaru objętego odprawą czasową z całkowitym zwolnieniem. Nowe przepisy nie przewidują obowiązku powrotnego wywozu towarów, nie ma również odsetek kompensacyjnych, a w przypadku dopuszczenia do obrotu towarów objętych odprawą czasową z całkowitym zwolnieniem z cła, stosowane będą elementy kalkulacyjne z dnia dopuszczenia do obrotu. Osoba korzystająca z procedury będzie miała obowiązek prowadzić ewidencję, w której odnotowywane będą m.in. przemieszczenia towarów objętych omawianą procedurą.

Końcowe przeznaczenie (end use) zyskuje status procedury specjalnej, niemniej jednak można je uznać za specyficzny wariant dopuszczenia do obrotu. Procedura ta, prowadzi bowiem do zmiany statusu celnego towaru nią objętego (z nieunijnego na unijny), a zgłoszenie do końcowego przeznaczenia powoduje powstanie długu celnego. Tak jak do tej pory,, końcowe przeznaczenie będzie stosowane w odniesieniu do towarów objętych specyficznym traktowaniem, np. gdy taryfa celna pozwala na zwolnienie z cła lub zastosowanie obniżonej stawki celnej w związku z wykorzystaniem towaru na określony cel na terytorium Unii.

Przetwarzanie

Uszlachetnianie czynne w nowej formule połączyło obowiązujące procedury: uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń i ceł zwrotnych oraz przetwarzania pod kontrolą celną.

W kwestii nowych pozwoleń na stosowanie przetwarzania czynnego, zmianom uległy warunki ich wydawania. Przede wszystkim zaostrzono kwestię składania zabezpieczenia – jest ono obligatoryjne (chociaż w okresie przejściowym może nie być konieczne jego złożenie). Nie zmienia to jednak faktu, że  organ w dalszym ciągu ma obowiązek badania warunków ekonomicznych.

W odniesieniu do uszlachetniania biernego, główna zmiana w stosunku do obecnej sytuacji dotyczy sposobu obliczania kwoty długu celnego. Zasadniczo, obliczać się ją będzie na podstawie kosztu procesu przetwarzania przeprowadzonego poza obszarem celnym Unii.

Wywóz

Procedura wywozu będzie stosowana w podobnym zakresie jak dotychczas, natomiast zmiany jakie zostały wprowadzone są drobne i techniczne.  W dalszym ciągu, będzie to procedura na podstawie której towary nią objęte tracą unijny status celny.

 

 

 

Frontiers in tax - Polish edition

Frontiers in tax - Polish edition

Frontiers in tax powstaje we współpracy z ekspertami działu doradztwa podatkowego, którzy omawiają istotne zmiany w polskim prawie podatkowym.

© 2017 KPMG Sp. z o.o., a Poland limited company and a member firm of the KPMG network of independent member firms affiliated with KPMG International Cooperative (“KPMG International”), a Swiss entity. All rights reserved.

Bądź z nami w kontakcie

 

Zapytanie ofertowe (RFP)

 

Prześlij

Nowa platforma KPMG

Stworzyliśmy platformę KPMG po to, aby wyjść naprzeciw oczekiwaniom naszych użytkowników oraz aby pomóc im odnaleźć informacje dopasowane do ich zainteresowań.