MiFID II begint pas op 3 januari 2018 |

MiFID II begint pas op 3 januari 2018

MiFID II begint pas op 3 januari 2018

MiFID II stelt veel partijen voor een ingrijpende en veelomvattende operatie. 100% compliance per 3 januari 2018 is in veel gevallen geen haalbaar scenario en toezichthouders lijken zich dat ook te realiseren. Dat roept de vraag op: op welke onderdelen moet de nadruk liggen in de resterende maanden?

1000

Senior manager

KPMG Nederland

Contact

Gerelateerde content

MiFID II is een ingewikkelde uitdaging, zoveel is de afgelopen jaren wel duidelijk geworden in de financiële sector. De Europese regelgeving omvat zeer uitgebreide en gedetailleerde standaarden, er is veel samenhang te managen tussen verschillende onderdelen, er is sprake van een grote impact op veel processen en onderliggende systemen en er staan nog wat vragen open (onder andere bij toezichthouders) over de concrete invulling. Die
cocktail aan ontwikkelingen levert nogal wat hoofdbrekens op evenals een aantal praktische problemen bij de implementatie.

Niet voor niets werd de oorspronkelijke deadline van 3 januari 2017 door de Europese Commissie al met 1 jaar naar achteren verschoven. In 2017 blijkt echter gaandeweg dat ook volledige compliance in januari 2018 geen realistisch scenario is. 

Goed nieuws

Het goede nieuws is: toezichthouders lijken zich daarvan bewust getuige diverse uitlatingen. Er is geen duidelijke Europese consistente lijn te zien in hoe zij met dit issue zullen omgaan, maar de recente uitlatingen van de Britse toezichthouder FCA geven een goede indicatie: "..we have no intention of taking enforcement action against firms for not meeting all requirements straight away where there is evidence they have taken sufficient steps to meet the new obligations by the start-date, 3 January 2018.”

Instellingen die aantoonbaar goed hun best doen om MiFID II te implementeren lopen blijkens die uitspraak niet echt het risico dat toezichthouders direct ingrijpen bij non-compliance. De vraag is dan: wat is de beste aanpak om die ‘sufficient steps’ vorm te geven?

Sufficient steps

Allereerst is het zaak dat de implementatie (onder tijdsdruk) geen afvinkexercitie wordt. Een van de doelstellingen van MiFID II is meer bescherming geven aan de klant en meer transparantie bij de handel in financiële instrumenten. Die doelstellingen moeten steeds het uitgangspunt vormen bij de implementatie van (onderdelen van) MiFID II. Met andere woorden: we nemen de maatregelen niet omdat het moet, maar omdat het ertoe doet.

Naast dat algemene advies is het zinnig om focus aan te brengen in de vele wijzigingen die MiFID met zich meebrengt. Afgaande op onze observaties in de praktijk lijkt het zinvol om de tijd en energie vooral te richten op de volgende vier essentiële onderdelen:

Kosten-lasten. MiFID II zet hoog in op kostentransparantie voor klanten. Een van de eisen is dat klanten vooraf inzicht krijgen in de (inschatting van) kosten en naderhand afdoende informatie krijgen om deze te kunnen controleren.

Research unbundling. Vermogensbeheerders betalen vanaf 2018 voor research van banken en effectenhuizen, kosten die nu vaak zijn opgenomen (‘verstopt’) in de transactiekosten. Zij moeten nu een duidelijke keuze maken over de oplossing die tegemoet komt aan MiFID II. Opties zijn onder meer het zelf betalen van deze research kosten of het ontwerpen en implementeren van een systematiek om deze kosten aan klanten door te berekenen.

Product governance. Het gaat hier om een goede afstemming van producten op de doelgroepen zodat deze aansluiten op de behoeften en karakteristieken van de cliënt. Daartoe is het nodig dat de doelgroep van de distributeur aansluit op de doelgroep van de ‘ontwikkelaar/producent’.  Dit vergt in de praktijk meer inzicht in doelgroepen – vaststelling daarvan in het product approval en review process - en hun bijbehorende karakteristieken en heeft ook impact op (informatie)systemen.

Transaction Reporting. De achterliggende bedoeling van de bepalingen rondom transaction reporting is het tegengaan van marktmisbruik. Door meer inzicht te krijgen in de keten (‘chain’) van financiële instrumenten
krijgen toezichthouders meer grip op eventueel marktmisbruik en de integriteit van de markt. Een van de belangrijke begrippen in dit verband is de Legal Entity Identifier (kortweg LEI). Vanaf 2018 is het verplicht voor beleggingsondernemingen om van elke rechtspersoon als klant over de LEI te beschikken. 

Geen concessies

De voorgaande vier thema’s zijn stuk voor stuk aandachtsgebieden waar partijen het zich niet kunnen veroorloven om concessies te doen aan het tempo van implementatie. Wie op deze gebieden daadkracht aan de
dag legt in de korte resterende tijd laat daarmee duidelijk zien MiFID II zeer serieus te nemen. Deze focus lijkt dan ook een verantwoorde strategie voor de korte termijn implementatie. 

 

Meer informatie over MiFID II vindt u via onze Regulatory Horizon.

Neem contact met ons op

 

Offerteaanvraag (RFP)

 

Bevestig