Belgische fiscale regularisatieronde in de startblokken | KPMG | BE

'Nieuwe’ Belgische fiscale regularisatieronde in de startblokken

Belgische fiscale regularisatieronde in de startblokken

De kogel is door de kerk! Een ‘nieuwe’ fiscale regularisatieronde is van start gegaan. Vanaf 1 augustus 2016 staat voor de belastingplichtige opnieuw de mogelijkheid open om een regularisatieaangifte in te dienen. De nieuwe regularisatieronde voorziet geen einddatum en kan dan ook worden beschouwd als een mogelijkheid tot permanente regularisatie.

1000

Gerelateerde content

Doel van de fiscale regularisatie

De fiscale regularisatie geeft aan de belastingplichtige de mogelijkheid om eerder niet-aangegeven inkomsten, btw-handelingen of fiscaal verjaarde kapitalen toch aan te geven. Een regularisatie kan in deze zin worden vergeleken met een amnestieregeling, aangezien een belastingplichtige na regularisatie wordt gevrijwaard van fiscale of strafrechtelijke vervolging wegens fiscale fraude of witwassen.

Van de belastingplichtige wordt verwacht dat hij een regularisatieaangifte indient bij het Contactpunt Regularisaties (CPR), dat ressorteert onder de Dienst Voorafgaande Beslissingen (‘de rulingdienst’). Vervolgens verzoekt het CPR de belastingplichtige over te gaan tot betaling van de ontdoken belasting vermeerderd met een boete. In ruil daarvoor ontvangt de belastingplichtige een regularisatieattest dat hem schriftelijk bewijs verschaft van de regularisatie.

Hierna worden de hoofdlijnen van de nieuwe regeling uiteengezet, met specifieke aandacht voor de verschillen met de vorige regularisatieronde.

 

De nieuwe regularisatieregeling in een notendop

De Belgische wetgever biedt de mogelijkheid te regulariseren aan natuurlijke personen en rechtspersonen, ongeacht of zij reeds hebben deelgenomen aan eerdere regularisatierondes. De nieuwe regularisatieregeling betreft voorlopig alleen de federale belastingen (zoals de inkomstenbelastingen en de btw). Schenkbelastingen en erfbelastingen, waarvoor de gewesten bevoegd zijn, kunnen voorlopig niet onder deze regeling worden geregulariseerd.

Hoewel de nieuwe regeling sterk aanleunt bij de principes van de vorige regularisatierondes, is er een aantal opmerkelijke verschillen.

 

Wat is nieuw?

  • De nieuwe regularisatieronde houdt een eenmalige mogelijkheid in tot regularisatie. Dit wil zeggen dat de belastingplichtige vanaf de inwerkingtreding van de wet slechts één kans krijgt om te regulariseren en dit dan ook volledig dient te doen. Een tweede regularisatieaangifte is immers niet mogelijk en zal worden geweigerd.
  • Artikel 11 van de Wet voorziet in een nieuwe bewijsregeling. De aangever dient aan de hand van een schriftelijk bewijs aan te tonen dat fiscaal verjaarde kapitalen hun normale belastingregime hebben ondergaan. Indien de aangever hiertoe niet in staat is, maken de voormelde bedragen tevens deel uit van de regularisatie. De Wet introduceert de facto een vermoeden dat het gaat om ‘zwart’ vermogen tenzij de belastingplichtige schriftelijk bewijs levert dat het gaat om ‘wit’ vermogen.
    Een voorbeeld ter verduidelijking: een belastingplichtige beschikt over wit kapitaal op een buitenlandse rekening en ontvangt hierop inkomsten die niet worden aangegeven. Indien de belastingplichtige wenst over te gaan tot regularisatie van deze inkomsten, zal hij schriftelijk bewijs moeten leveren dat het startkapitaal op de buitenlandse rekening zijn normale belastingregime heeft ondergaan. Kan hij dit niet, dan worden niet alleen de inkomsten maar wordt tevens het startkapitaal onderworpen aan de regularisatieheffing. Een zware bewijslast dus voor de aangever, waaraan in praktijk mogelijk moeilijk zal kunnen worden voldaan.
  • Het onderscheid tussen gewone fiscale fraude en ernstige fiscale fraude wordt met de nieuwe regularisatieronde opgeheven. De vorige regularisatieronde voorzag voor ‘ernstige en georganiseerde’ fiscale fraude nog in een hoger tarief. Dit is in de vierde regularisatieronde niet langer het geval.
  • Ook het onderscheid tussen ‘beroepsinkomsten’ en ‘overige inkomsten’ laat men met de nieuwe regularisatieronde varen. Kort samengevat bevatten de ‘geregulariseerde inkomsten’ de inkomsten die de aard hebben van inkomsten die normaal aan de inkomstenbelasting zijn onderworpen. Hiertoe worden ook de inkomsten gerekend die normaal aan de Kaaimantaks onderworpen zijn en de inkomsten van buitenlandse rekeningen en van in het buitenland afgesloten levensverzekeringsovereenkomsten.
  • Voor geregulariseerde inkomsten, sommen en btw-handelingen worden de boetetarieven aangepast. Het boetetarief bedraagt voortaan 20%. Dit heeft tot gevolg dat een inkomen dat normaal wordt belast tegen 50% door deze verhoging zal worden belast tegen 70%. Ontdoken roerende voorheffing die tegen 15% had moeten worden belast, wordt geregulariseerd tegen 35%. Met deze verhogingen wil men ervoor zorgen dat de belastingplichtigen die bij de eerdere regularisatierondes de kat uit de boom keken in geen geval worden beloond. Bovendien stijgen de tarieven naarmate men langer wacht om te regulariseren. Vanaf 1 januari 2017 bedraagt het boetetarief 22%, vanaf 1 januari 2018 wordt dit 23%, vanaf 1 januari 2019 24% en vanaf 1 januari 2020 25%.
  • Het regulariseren van fiscaal verjaard kapitaal zal gebeuren tegen een tarief van 36%. Vanaf 1 januari 2017 bedraagt het tarief 37% en vanaf 1 januari 2020 40%.

Met deze nieuwe fiscale regularisatieronde wordt de belastingplichtige de mogelijkheid geboden om te regulariseren en fiscale en strafrechtelijke immuniteit te verwerven.

Een belastingplichtige kan niet meer overgaan tot regularisatie nadat hij schriftelijk in kennis wordt gesteld van een lopend onderzoek van het gerecht, de Belastingdienst of de sociale inspectie. In dit kader wijzen wij op de toenemende internationale samenwerking inzake informatie-uitwisseling.

Deze is het gevolg van de Common Reporting Standard (CRS) die erop gericht is een automatische gegevensuitwisseling tussen landen teweeg te brengen. De CRS verplicht financiële instellingen van de deelnemende landen om informatie uit te wisselen met hun nationale fiscale administratie wanneer een buitenlandse cliënt een rekening bij hen aanhoudt. De nationale fiscale administratie wisselt deze informatie vervolgens uit met de Belastingdienst van het land waar de cliënt zijn fiscale woonplaats heeft. De Belastingdienst zal in de toekomst veel sneller op de hoogte zijn van ontdoken tegoeden en inkomsten in het buitenland.

 

Sophie Schellens


 

Ga terug naar de overzichtspagina

Neem contact met ons op

 

Offerteaanvraag (RFP)

 

Bevestig